naukowiec


naukowiec
naukowiec {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos IIb, W. naukowiecwcu || naukowiecwcze; lm M. naukowiecwcy {{/stl_8}}{{stl_7}}'osoba zajmująca się nauką I w zn. 1., pracująca naukowo; uczony': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zjazd naukowców. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • naukowiec — m II, DB. naukowiecwca; lm M. naukowiecwcy, DB. naukowiecwców «człowiek pracujący naukowo, pracownik nauki» …   Słownik języka polskiego

  • Tytus Maksymilian Huber — (also known as Maksymilian Tytus Huber; born 4 January 1872, Krościenko nad Dunajcem – died 1950) was a world renowned Polish mechanical engineer, educator, and scientist. He was a member of the pre war Polish scientific foundation, Kasa im.… …   Wikipedia

  • Stanisław Chełchowski — (b. February 26, 1866, Chojnowo near Przasnysz d. March 23, 1907, Ciechanów) was a Polish naturalist (botanist and mycologist), ethnographer and activist (social, educational and political). Founder and activist of various educational and… …   Wikipedia

  • Julian Aleksandrowicz — (1908 1988) was a Polish medical professional, professor of medicine, a notable specialist on leukemia. [http://www.savingjews.org/righteous/av.htm Saving Jews: Polish Righteous] ] He is known for having developed concepts of comprehensive… …   Wikipedia

  • analityk — m III, DB. a, N. analitykkiem; lm M. analitykycy, DB. ów 1. «naukowiec, badacz stosujący metodę analizy, zajmujący się analityką» 2. «ten, kto przeprowadza analizy badania składu substancji» …   Słownik języka polskiego

  • badacz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y ( ów) «człowiek prowadzący badania naukowe; naukowiec, uczony» Badacz literatury. Badacz starożytności. Badacz życia zwierząt …   Słownik języka polskiego

  • celtolog — m III, DB. a, N. celtologgiem; lm M. celtologodzy a. owie, DB. ów «naukowiec specjalista w dziedzinie celtologii» …   Słownik języka polskiego

  • dialektyk — m III, DB. a, N. dialektykkiem; lm M. dialektykycy, DB. ów «naukowiec, badacz posługujący się metodą dialektyczną; wyznawca dialektycznej filozofii marksistowskiej» …   Słownik języka polskiego

  • ech — wykrzyknik o różnorakiej treści emocjonalnej a) «wyraża zniecierpliwienie, zniechęcenie» Ech! Mam tego dosyć! b) «wyraża lekceważenie, obojętność» Ech, wszystko mi jedno! Ech! Jaki z niego naukowiec! …   Słownik języka polskiego

  • fizykochemik — m III, DB. a, N. fizykochemikkiem; lm M. fizykochemikicy, DB. ów «naukowiec, specjalista w dziedzinie chemii fizycznej» …   Słownik języka polskiego